Aluminiumacetotartraat, beter bekend als burow-oplossing, werd in de 19de eeuw uitgevonden door Karl August Burow (1809-1874), een Duits chirurg.

Burow-oplossing werd origineel ontwikkeld voor het gebruik bij oppervlakkige huidirritaties en om de jeuk te stillen.

Burow-oplossing ontstaat door het samenvoegen van een aluminiumacetaat-oplossing met een wijnsteenzuur-oplossing. Hierdoor wordt een zuur complex gevormd met adstringerende of samentrekkende eigenschappen die indrogend/ontzwellend en jeukstillend werkt. Verder beïnvloedt aluminiumacetotartraat ook de micro-omgeving. 

Burow oordruppels is een alcoholoplossing van aluminiumacetotartraat bedoeld voor lokale toepassing in het oor.

De oplossing heeft voornamelijk een  adstringerende (samentrekkende) werking, maar heeft ook invloed op de micro-omgeving, werkt oedeemremmend (onderdrukt zwelling) en verkoelt.

De adstringerende middelen werken samen met eiwitten die aanwezig zijn in de oppervlakteweefsellagen om een beschermende film te vormen, die de genezing en epitheelvorming van het weefsel verbetert, irritatie vermindert en de micro-omgeving beheert.

Het preparaat mag niet worden gebruikt bij overgevoeligheid voor een van de bestanddelen. Lokale reacties zijn zeldzaam maar na toepassing kan soms irritatie van de huid van de gehoorgang optreden.

Het wordt aanbevolen om 3 tot 4 keer per dag 2 tot 4 druppels aan te brengen in de gereinigde gehoorgang. Niet langer dan 7 dagen achtereen gebruiken. Als het preparaat per ongeluk in een oog terechtkomt, spoel het oog dan onmiddellijk uit met lauw water.